Kiedyś pisałem na zajęcia z Psychologii porównawczej i ewolucyjnej esej dotyczący zachowań eksploracyjnych i zabawy i zwierząt. Co oczywiste częściowo pokrywa się to z wnioskami Tima Browna. Poniżej dla pogłębienia wiedzy kilka zdań z mojej pracy.

Dzięki zabawie zwierzęta mogą odkryć i rozwinąć własne sposoby radzenia sobie z zaskakującymi sytuacjami, natomiast eksploracja umożliwia zdobycie informacji o otoczeniu, zbudowanie swego rodzaju mapy poznawczej. Obie formy zachowania są wysoce adaptacyjne. Okazuje się bowiem, że szczury bawiące się w młodości w walkę na niby, jako dorosłe zwierzęta cechują się wzmożoną aktywnością do badania otoczenia.

Celem zabawy jest improwizowanie zachowań i przez to uczenie się radzenia sobie w sytuacjach podobnych do rzeczywistych, a rolą eksploracji jest gromadzenie informacji i przez to unikanie niebezpiecznych okoliczności.

Zabawa dostarcza rozwijającym się osobnikom informacji zwrotnych na temat ich sprawności fizycznej, jest to swego rodzaju metoda samooceny. Przez ćwiczenie trudnych zachowań lokomotorycznych lub społecznych, a także przez zabawę przedmiotami młode zwierzęta sprawdzają własne umiejętności.

Powyższe podobnie ujął Tim Brown. Ale

Ciekawość, inteligencja i zabawa wydają się być nierozerwalne w ewolucji kręgowców, nie ma jednak jednoznacznego wytłumaczenia współzależności między nimi.

Co przeczy głównej tezie Borwna. Może jego badania dostarczają nowych faktów na ten temat. To byłoby bardzo ważny wkład w naukę o rozwoju, który trzeba przełożyć koniecznie na praktykę edukacyjną.

Radziawa added these pithy words on Jun 07 09 at 5:12 pm